Material / Malzeme
Within the framework opened by Rick Dolphijn & Iris van der Tuin in their book New Materialism: Interviews & Cartographies (2012), it is mentioned that material is not merely a passive “matter” but an active, relational, and creative force.
Material as a Tool: According to new materialism, material is not a carrier of thought or culture, but a tool that actively participates in the constitution of thought. Material intervenes in the process with its own agency; it is not merely something shaped, but a force that shapes. Through this active mediation, the material is not just the object of research practice, but its partner. Therefore, material, as a tool, constitutes an active layer of thinking that mediates conceptual production and imagination.
Material as a Medium: Within the framework opened by Dolphijn, material is a relational environment that enables things to come together. Elements such as human, nature, object, and technology touch each other in the material environment, constantly in a state of transformation. The material environment transcends the subject–object distinction, generating entanglements. Material becomes not merely a “ground,” but an area where everything flows together and is constantly negotiated. From this perspective, material also transcends the nature–culture dichotomy; it is an epistemic topography where both ecological and social relations are established.
Material as a Limit of Creation: Material both limits and enables creativity. Every material draws certain boundaries with its own texture, resistance, and fluidity; yet, these boundaries are precisely what lead to the emergence of new forms and new thoughts. Since material is in a constant state of becoming, it cannot be reduced to a fixed totality. For this reason, material harbors infinite possibilities through incompleteness and openness in the creative process. In new materialism, material is a mode of existence that does not draw the boundaries of being, but rather makes these boundaries permeable and uncertain. Creation is realized precisely through the experiencing of these permeable limits.
TÜRKÇE
New Materialism içinde Rick Dolphijn & Iris van der Tuin’in New Materialism: Interviews & Cartographies (2012) kitabında açtıkları çerçevede, materyal sadece pasif bir “madde” değil, etkin, ilişkisel ve yaratıcı bir kuvvet olduğundan bahsedilmektedir.
Bir Araç Olarak Materyal: New materialism’e göre materyal, düşünce ya da kültürün taşıyıcısı değil, düşüncenin kurulmasına etkin biçimde katılan bir araçtır. Materyal kendi edimselliğiyle (agency) sürece müdahil olur; yalnızca şekil verilen bir şey değil, şekillendiren bir güçtür. Materyal bu etkin aracılığı ile, araştırma pratiğinin yalnızca nesnesi değil, onun bir ortağıdır. Dolayısıyla materyal, bir araç olarak kavramsal üretime ve tahayyüle aracılık eden aktif bir düşünme katmanı oluşturur.
Bir Ortam Olarak Materyal: Dolphijn’in açtığı çerçevede materyal, şeylerin bir araya gelmesini sağlayan ilişkisel bir ortamtır. İnsan, doğa, nesne, teknoloji gibi öğeler materyal ortamda birbirine dokunur, sürekli dönüşüm halindedir. Materyal ortam, özne–nesne ayrımını aşarak dolanıklıklar üretir. Materyal yalnızca bir “zemin” değil, her şeyin birlikte aktığı, sürekli müzakere eden bir alan haline gelir. Bu bakışta materyal, doğa–kültür ayrımını da aşar; hem ekolojik hem toplumsal ilişkilerin kurulduğu bir epistemik topoğrafyadır.
Bir Yaratım Sınırı Olarak Materyal: Materyal, yaratıcılığı hem sınırlar hem de mümkün kılar. Her materyal, kendi dokusu, direnci, akışkanlığı ile belirli sınırlar çizer; fakat bu sınırlar tam da yeni formların, yeni düşüncelerin ortaya çıkmasına neden olur. Materyal, sürekli oluş halinde olduğundan sabit bir bütünlüğe indirgenemez. Bu nedenle materyal, yaratıcı süreçte tamamlanmamışlık ve açıklık üzerinden sonsuz olasılıklar barındırır. New materialism’de materyal, varlığın sınırlarını çizen değil, bu sınırları geçirgen ve belirsiz hale getiren bir varoluş kipidir. Yaratım tam da bu geçirgen sınırların deneyimlenmesiyle gerçekleşir.